Obraz Matki Bożej Rudzkiej

» Obraz Matki Bożej Rudzkiej

Obraz Matki Bożej Rudzkiej powstał w 2 poł. XVI wieku. Ma kształt prostokąta postawionego na węższym boku. Malowany gładko, bez impastów, farbami olejnymi z podkładem olejowo-kredowym na płótnie obciągniętym na deskach (4 deski ustawione pionowo, usztywnione zaskrzynieniem stanowiącym obramowanie). Niewerniksowany. Na obraz trwale nałożona około połowy XVIII wieku złocona i srebrzona (obecnie materiałami syntetycznymi) oraz sadzona szlifowanymi w kaboszon kamieniami półszlachetnymi (granaty, turmaliny, agaty i turkusy) reliefowa pseudosukienka. Cała wykonana z masy klejowej na szkielecie drewnianym oraz imitującym kamienie szkłem barwionym w masie sukienka ma prześwity na twarze oraz dłonie postaci.

Kompozycja obrazu wzorowana jest na obrazie „Matka Boska Częstochowska”. Widziana od talii Matka Boska z prawą dłonią przyłożoną do piersi, na ręce lewej trzyma siedzące Dzieciątko. Twarz Matki Bożej wąska, lekko uśmiechnięta, wzrok skierowany wprost, usta zamknięte, nos prosty, brwi wąskie ciemne. Dzieciątko ma twarz owalną, zwróconą lekko w prawo i uniesioną ku twarzy Matki Boskiej, usta zamknięte, wyraz uśmiechu. Spod krawędzi pseudosukienki przy skroniach i czole widoczne fragmenty falowanych brunatnych włosów. Karnacje obu postaci ściemnione. Tło wokół postaci ciemnoczerwone.